Blogs

AAN DE MOEDERS DIE AL KINDEREN HADDEN VOORDAT IK ZE HAD: SORRY

Aan de moeders die mij voorgingen. Ik heb wat goed te maken. Voordat ik zelf kinderen had, dacht ik namelijk precies te weten hoe jij je kind moest opvoeden. Ik zag jou in situaties met klotsende oksels je kroost in bedwang houden, terwijl ik allang de oplossing voor je dacht te hebben. Ik kom er op terug. Ik heb namelijk nu een 1- en een 3-jarige en worstel me nu zelf met klotsende oksels door het leven. En dan denk ik even terug aan jou.

Ik dacht namelijk dat mijn kinderen braaf hun speelgoed zouden delen. 

Jouw kind zei hard “nee” toen aan ander kind z’n mini-armpjes naar de Brandweerman Sam reikte van jouw kind. Ik keek met opgetrokken wenkbrauwen. Wát een etter, dacht ik. Ik weet nu dat ieder kind dat doet. En mijne dus ook.

Ik zou gewoon winkelen (ook voor mezelf) met mijn kinderen.

Nou, kwam ik effe van een koude kermis thuis. M’n oudste was nog geen 4 weken toen ik ‘even kijken of ze nog wat leuks hebben’ al op kon geven. Luid protest uit dat kleine mini-lijfje als ik even wilde kijken of er iets was wat mijn postnatale lijf enigszins zou flatteren. En tegenwoordig trilt het dubbele aantal decibellen mijn oor in als ik het waag een kledingwinkel in te stappen. Voordat ik deze twee tornado’s had en jou met dreinende kinderen in een kledingwinkel zag, dacht ik “wie doet dat dan ook met kinderen?”. Nu heb ik alleen maar respect dat jij, koste wat het kost, toch ook aan jezelf dacht.

Mijn kinderen zouden niet YouTube verslaafd worden.

Als ik ze had gekregen in 1958 was dit misschien gelukt. Inmiddels neurie ik de deuntjes onder de speelgoed-uitpak-filmpjes zelf ook mee. Waar was ik geweest zonder YouTube? Hoe moest ik in hemelsnaam eten koken zonder YouTube? Of de was ophangen? Of iets anders leuks voor mezelf doen ;)? Nee hoor, ik frisbee de iPad nog net niet door de kamer richting mijn kinderen, maar dat ze ‘m regelmatig even krijgen, lijkt me niet meer dan logisch.

In restaurants zou ik niet anders hebben dan keurig, stilzittende kinderen.

Bijna goed. Telt luidruchtige, rondrennende kinderen ook?

Mode zou ik gewoon blijven volgen

Ten eerste: zie punt over winkelen met kinderen. Online shoppen vind ik hartstikke leuk, maar mocht ik er ‘s avonds aan beginnen, dan beginnen m’n ogen binnen enkele minuten al te branden en smijt ik de iPad weer aan de kant. Poging mislukt. Dan nog maar een jaar met die oude winterjas. Jij besteedde ook minder tijd aan je ‘look’. Ik vond dat je toch ‘gewoon jezelf moest blijven’. Maar met twee mini’s in huis en een dagelijks takenpakket die je voorheen in een week had, kun je nou eenmaal niet alles. En dat begrijp ik nu. Daarom: SORRY!