Blogs

IK GA OP VAKANTIE EN NEEM MEE: 2 TORNADO'S

Nu ik op het nippertje een paspoort heb aangevraagd voor de jongste bij ons thuis (natuurlijk weer op het laatste moment, terwijl ik al maanden weet dat we nu op vakantie gaan), is het tijd voor de volgende voorbereidingen. Hoe houden we onze kinderen 10 uur lang stil in het vliegtuig? Oftewel: mission impossible.

Het gekke vind ik altijd dat wanneer ik met klotsende oksels en onder de snotvlekken voor de 700ste keer Finding Nemo opstart voor mijn besluiteloze peuter, andere kinderen knock out bij hun, slapende, ouders op schoot liggen. Hoe dan?! Wat ons ook altijd gebeurt is dat we allemaal onze reserve kleren al aan hebben wanneer we nog niet eens zijn opgestegen. “Nee hoor, hij lekt nooit meer door.” Behalve als je een vlucht van 10 uur voor de boeg hebt.
Mijn vliegangst is allang geen hoofdonderwerp meer tijdens de vluchten. Terwijl ik opstijgen echt doodeng vind, ben ik dan al vaak bezig met het zoeken van een doosje rozijntjes in een omgevallen uitpuilende luiertas met een gordel losmakende, sos-knop drukkende peuter naast me.

En ik durf toch wel te stellen dat we ervaring hebben. Of in ieder geval dat we het gewend zijn. Inmiddels heeft de oudste 17 vluchten op zijn naam staan. Toch zijn de vluchten altijd vre-se-lijk. Huilen, snot, hyper, diarree, morsen, speelgoed kwijt, filmpjes stom, snacks op, chaos in de luiertas, doodmoe, “nee slapen”, uiteindelijk pas in slaap vallen tijdens de landing. Dat zijn onze vluchten in een notendop.

Maar nu hebben we twee van die tornado’s. En een heen- en terugvlucht van 10 uur in het vooruitzicht. Waarom hebben we hier ook alweer voor gekozen?

Een goede voorbereiding is het halve werk. Maar dit is met vliegen dan ook écht zo. Gingen we eerst nog met potloden en autootjes aan de haal, dat hebben we inmiddels wel afgeleerd. Geloof me; in het vliegtuig wil je geen, ik herhaal GEEN, klein speelgoed! Wat je wél wilt is:

  • Op nummerrrrrr 1: een draagzak. Hallooooo, hier zijn je handen ineens weer! Free as a bird. Super handig in rijen, tijdens het pakken van de koffers, maar zelfs tijdens de vlucht. Dit was de enige manier waarop onze dreumes (toen nog) in slaap viel, omdat hij eigenlijk gewoon niks anders kon dan relaxen en hangen. En slapen, dan dus.
  • Apps. Laad je telefoon vol met de favoriete apps van je kroost. Racespelletjes, puzzels, filmpjes. Whatever keeps them busy!
  • Boekjes. Het is wel een beetje zwaar in je tas, maar de gemiddelde moeder is wel gewend als pakezel door het leven te gaan. Dus neem maar gewoon mee, die complete bieb. Ideaal, want boeken rollen niet bij het minste geringste van je tafeltje 26 rijen naar achter (daarom geen potloden, autootjes of ander klein speelgoed).
  • Dubbele dosis luiers. Je kind heeft nooit diarree of lekt nooit door. Totdat je gaat vliegen. Voor je goed en wel in de lucht hangt zijn er al 17 luiers doorheen en moet het langste gedeelte van de reis nog komen. Wat ben je dan blij als je een jumbo pak luiers in je tas hebt gepropt.
  • Reservekleren voor kinderen én in ieder geval een shirt voor jezelf. Snot, kots, stront. Je knippert een keer met je ogen en je ziet eruit als een moerasmonster.
  • Snacks. Ik koop op het vliegveld altijd wat fruit. Knijpzakjes appelmoes doen het ook goed. Verder laat ik de vitamines maar even los en zit mijn tas vol met kaakjes en chips. Vliegen is een feest (vertel ik mijn kinderen). Eet jezelf maar vierkant, zolang je vrolijk en blij bent, ben ik dat ook (en de mensen om ons heen ook).
  • Verder: werp jezelf gewoon in het vliegtuig en hopelijk pakt het goed uit. Eenmaal op de plaats van bestemming kun je lekker relaxen. Want met kleine kinderen is het bij een zwembad of op een strand toch hartstikke relaxed? ;-).