Blogs

5 KEER WAT IK BIJ MIJN EERSTE BABY WEL DEED EN BIJ DE TWEEDE NIET

Het is jammer maar waar; baby numero 2 staat een beetje in de schaduw van zijn grote broer. Bij de eerste stond ik te popelen om alle mijlpalen af te vinken, inclusief een mooi “Baby’s eerste jaar” boek compleet met alle bijbehorende foto’s. ‘Kijkt naar zijn hand,’ check. ‘Rolt van rug naar buik,’ check. ‘Eerste hapje,’ check. ‘Zegt meneer tegen een mevrouw,’ check. ‘Flikkert z’n gekregen plakje worst bij de AH op de grond, omdat ‘ie liever een Minions-koekje wil,’ check. 

Bij de tweede betrap ik me er vaak op dat ik in mijn telefoon aan de hand van foto’s terugzoek wanneer hij voor het eerst iets deed. Zijn “Baby’s eerste jaar” boek is in tegenstelling tot die van zijn broer nog leeg (schaam). Hier komen vijf voorbeelden van wat ik bij de eerste wél deed en nu bij de tweede dus niet:

  1. Kinderkamer. Voordat ik tijdens mijn eerste zwangerschap überhaupt in de buurt kwam van het derde trimester stond de hele kinderkamer al kant-en-klaar te shinen. Inclusief opgemaakt bedje. Kneiterstrak opgemaakt. Knuffels in de hoeken en een muziekmobiel erboven. Had er nog net geen warme kruik ingelegd om het alvast voor te verwarmen. Bij de tweede stond het wiegje net op tijd klaar, onopgemaakt. “Anders staat het alleen maar stof te vangen.” Praktisch is hier het codewoord!
  2. Schoenen. Daar ligt ‘ie dan. Onze pasgeboren eerste zoon. Met een super schattig mutsje en een lief, zacht pakje. Eventjes de dekentjes aan de kant om hem in z’n totaliteit te tonen aan de kraamvisite. En wat zien we daar? Juist. Twee super glimmende knetterharde Nike Air Maxen.
  3. Uitstapjes. Hij kon net ver genoeg kijken om zijn eigen voeten te zien maar daar gingen we. Naar de dierentuin. “Kijk dan, daar is een leeuw!” Druk wijzend in de juiste richting dansten we om de kinderwagen heen. Maar het interesseerde hem geen biet. Het enige wat hem wél interesseerde was waar nou *#)$&@)! z’n melk bleef!
  4. Babygym. Het arme kind lag nog als een lappenpop slap op z’n rug of ik zat al op babygym met ‘m. Hier kon hij lekker “crawlen” door sliertgordijnen over schuin aflopende matten. Of in zijn geval als een deegroller in één rechte lijn van boven naar beneden rollen. Wild zwaaiend met gekleurde lappen boven zijn hoofd riep ik als een soort koortsdroom “Reddddddd. Yellowwwwwww.” Waarop hij zich weer alleen maar afvroeg waar nou &$*#(@!) z’n melk bleef.
  5. Filmpjes. Oh man, m’n telefoongeheugen ontplofte zowat van al die filmpjes. Minutenlang filmde ik.. niks :-|. Een bijna-lach. Eindeloos gesop op een stukje brood. Nu is dat heel anders. De filmpjes van enkele seconden laten meteen zien wat er aan de hand is. Bam, een lachende baby. Hoppa, een met 30 km per uur kruipende baby. Haaaaaaaap, hier eet de baby met stokjes zijn eigen gerolde California Maki.