Blogs

LET'S TALK ABOUT SHIT, BABY

Iedereen in het bezit van een kind krijgt er vroeg of laat mee te maken: poeppraat. Het begon hier onschuldig met af en toe “Ik heb een poepie gedaan, hahaha!”, maar voor ik het wist galmde het hier in huis de hele dag “poep” en “billen”. Geweldig, niet alleen zie en ruik ik nu de hele dag poep, ik hoor het nu ook. 

Ik heb me ertegen verzet. Nou en of ik me ertegen verzet heb. Mij zou het niet gebeuren dat m’n kleine, schattige peutertje veranderde in een poepambassadeur. Maar er was geen houden aan. Niks, NIKS, is namelijk grappiger dan de woorden “poep” en “billen”, met hier en daar een “plas” voor de afwisseling.

Een van de beste momenten om het onderwerp nog eens aan te halen is, aldus mijn peuter, in de rij bij de kassa. Wanneer iedereen in de rij zwijgend staat te wachten op zijn of haar beurt klinkt het ineens: “Mama, jij hebt poep in je billen!”. Red je daar maar eens uit. Of wanneer de juf op de peuterspeelzaal aan hem vraagt “Heb je lekker een banaan bij je vandaag?”, antwoord hij “Nee, mama heeft poep in m’n tas gedaan.”.

Voor m’n verjaardag kreeg ik een tekening. “Agh, schatje, wat heb je voor moois getekend?”, vroeg ik. “Poep” was het voor de hand liggende antwoord. Stom van me, natuurlijk teken je een drol voor je moeder’s verjaardag. Aarzelend antwoord ik toch maar “Dank je wel hoor, hartstikke mooi”, want ja, moeder’s moeten altijd super enthousiast zijn met tekeningen en knutselwerken. Ook als het poep is. Een redelijk abstracte ‘poep’ was het, dat wel. En blauw.

Ik denk dat we hier voorlopig nog wel even vastzitten aan dit onderwerp. Noah vindt het ont-zet-tend grappig. We moeten er doorheen. Even door de zure po..appel. En accepteren dat “poep” de komende tijd het antwoord is op alle vragen des levens.

“Wat wil je vanavond eten?” “Poep”.

“Hoe heet je?” “Poep”.

“Woezel en?” “Poep”.

“Nou, Noah, hou op met “poep”. “Billen”.

 

 

4 Comments